Zdrowie psychiczne

Zdrowie psychiczne

TY I TWOJE ZDROWIE PSYCHICZNE
Philip G. Zimbardo " Psychologia i życie "

1. Szukaj przyczyn swojego zachowania w swej obecnej sytuacji, lub w jej stosunku do sytuacji przeszłych, a nie upatruj defektu w sobie samym.

2. Porównuj swoje reakcje, myśli i uczucia z reakcjami, uczuciami i myślami porównywalnych osób z twego otoczenia, aby ocenić ich stosowność i adekwatność.


3. Miej kilku bliskich przyjaciół, z którymi mógłbyś porozmawiać, dzielić swoje uczucia, radości i zmartwienia.

4. Nie obawiaj się okazywać innym, że chcesz być ich przyjacielem, a nawet obdarzyć uczuciem lub odwzajemnić uczucie.

5. Nie mów nigdy złych rzeczy o samym sobie; zwłaszcza nigdy nie przypisuj sobie nieodwracalnych, trwałych, ujemnych cech, takich jak: "głupi", "brzydki", "nietwórczy", "niepoprawny", "nieudany". Znajdź źródła niepowodzeń w tych elementach, które można zmienić.

6. Zawsze przypisuj sobie całą zasługę za swoje sukcesy i osiągnięcia.


7. Sporządź inwentarz wszystkich rzeczy, które czynią cię kimś niepowtarzalnym, jedynym w swoim rodzaju, tych cech, które masz do zaoferowania innym. Np. osoba nieśmiała może zaoferować gadatliwej to, że będzie dobrym słuchaczem. Poznaj źródła swej osobistej siły.

8. Gdy odczuwasz silne reakcje fizjologiczne, które zwykle interpretujesz jako "lęk", najpierw przeanalizuj obiektywne komponenty tej reakcji fizjologicznej (policz sobie puls, zarejestruj tyle zmian organicznych ile możesz) Następnie zastanów się, czy istnieje jakiś inne wyjaśnienie twojej fizjologicznej reakcji niż psychologiczny "lęk" - może jesteś podniecony, podekscytowany, może w pokoju jest zbyt gorąco itp.

9. Nie rozpamiętuj przeszłych niepowodzeń czy zdarzeń będących źródłem poczucia winy, wstydu, porażki. Przeszłość minęła i tylko myślenie o niej utrzymuje ją żywą w pamięci.

10. Stwórz sobie długoterminowe cele w życiu - co chcesz robić za pięć, dziesięć, dwadzieścia lat od tej chwili - i myśl o różnych możliwych sposobach osiągnięcia tego.

11. Gdy czujesz, że tracisz panowanie nad swoimi emocjami (nadmierne podniecenie lub depresja), to stwórz dystans między sobą a sytuacją, w której się znajdujesz, poprzez:
fizyczne opuszczenie jej
"odgrywanie roli" - zajmij stanowisko jakiejś innej osoby w tej sytuacji czy konflikcie
przeniesienie się w wyobraźni w przyszłość, by móc spojrzeć z perspektywy czasu na to, co tu i teraz wydaje się przytłaczającym problemem.

12. Przeznacz pewien czas na odprężenie, medytację, na radowanie się swoim "hobby" i czynnościami, które możesz wykonywać sam i za pomocą których możesz "nawiązać kontakt z samym sobą".

13. Myśl o sobie nie jako o biernym obiekcie, któremu tylko przydarzają się różne złe rzeczy, lecz jako o aktywnym podmiocie, który w każdej chwili może zmienić kierunek swojego życia.

14. Pamiętaj, że niepowodzenia i rozczarowania są czasem ukrytym błogosławieństwem; mówią ci, że twoje cele nie były dla ciebie odpowiednie lub chronią cię od większych rozczarowań w przyszłości.

15. Nie osądzaj swojego zachowania i zachowania innych jako "normalnego" lub "nienormalnego", lecz raczej oceniaj je jako sytuacyjne i kulturowo odpowiednie lub nieodpowiednie i staraj się wykryć sposoby zmodyfikowania raczej niepożądanego zachowania niż niepożądanych ludzi (z sobą włącznie).

16. Jeśli widzisz kogoś, kto twoim zdaniem postępuje dziwnie interweniuj w sposób troskliwy i łagodny, aby ustalić czy coś jest nie w porządku i jak mógłbyś pomóc. Często wysłuchanie czyichś kłopotów jest wystarczającą terapią (jeśli nastąpi dość wcześnie).

17. Jeśli dojdziesz do wniosku, że nie możesz pomóc sobie samemu lub innej osobie w cierpieniu, to szukaj rady u wykwalifikowanego specjalisty. W niektórych przypadkach problem może się wydawać natury psychologicznej, lecz w rzeczywistości to sprawa organiczna, jak np. w schorzeniach tarczycy.

18. Weź pod uwagę, że byłoby lepiej, gdyby każdy miał możliwość przedyskutować swoje problemy otwarcie ze specjalistą, jeśli zatem zgłosisz się do niego, to nie czuj się napiętnowany.

19. Jeśli nie jest to problem medyczny, to zasięgnij porady psychiatry lub psychologa.

20. Dopóki trwa życie, dopóty istnieje nadzieja na lepsze życie, a jeśli jest nadzieja, zdecydowanie i działanie, to życie będzie lepsze.

   Zmień wielkość tekstu na witrynie  |  Zmień kontrast wyświetlania witryny
Google Plus