Zacznij od siebie

Praca to ważna element życia dorosłej osoby. Osoby niepełnosprawne korzystają z pracy równie dużo lub nawet bardziej niż osoby pełnosprawne. To nie tylko niezależność finansowa i bezpieczeństwo, ale też poczucie własnej wartości i lepsze życie osobiste. Być może wiele osób niepełnosprawnych mogłoby pracować, ale nikt bliski ich do tego nie zachęcił. Być może nie mają pewności, jaka praca byłaby dla nich odpowiednia. Planowanie życia zawodowego w sposób zindywidualizowany skupia się na osobistych upodobaniach, celach, marzeniach.

Żeby znaleźć odpowiednią pracę trzeba odpowiednio jej szukać. Żeby odpowiednio jej szukać, musisz zacząć od siebie. Określenie, czego nie lubisz może być równie ważne jak to, co sprawia Ci przyjemność.

Oto pytania, które należałoby sobie zadać:

- Co jest dla mnie ważne w pracy? (otoczenie, zwierzchnicy, możliwość rozwoju, zarobki, możliwości awansu, niezależność, szacunek)
- Co zachęca mnie do pracy? (zarobki, kontakty z ludźmi, zawieranie znajomości, możliwość osiągania namacalnych rezultatów, realizacja idei, wykorzystywanie umiejętności, niezależność)
- Jakie doświadczenia ukształtowały moje kwalifikacje? (podróże, nauka w szkole, aktywność społeczna, praca społeczna, relacje ze współpracownikami)
- Kiedy uczę się najszybciej (w klasie, w nauczaniu indywidualnym, w niewielkich dawkach, przez praktyczne ćwiczenia)
- Jakiej pomocy potrzebuję przy pracy? (konsultacji z przełożonym, nadzoru współpracowników, pomocy w organizacji pracy)
- Jakiego rodzaju zadania preferuję? (praca twórcza, powtarzalna, zróżnicowana, na miejscu, w ruchu, w grupie, samodzielna, fizyczna, biurowa)
- Jaka jest moja wymarzona praca? (Jeśli np. chciałbyś być prezesem koła łowieckiego, to jakiego powodu? zarobków, władzy, kontaktu z przyrodą, możliwości zażywania ruchu?)

Mimo, że taki samoopis oznacza określenie doświadczeń i kwalifikacji, jest także czymś więcej, określeniem marzeń. Twoje marzenia napędzają plany, które formułujesz. Wiara w siebie i własne zdolności zawsze jest punktem wyjścia.
Jest kilka metod samoopisu. Jeżeli wolisz samemu przyjrzeć się sobie, masz do dyspozycji książki, poradniki, programy komputerowe w centrum informacji zawodowej. Te narzędzia są łatwe w użyciu i mogą znacznie rozwinąć Twoją świadomość przez połączenie Twoich kwalifikacji i zainteresowań z możliwymi działaniami zawodowymi.

Inną metodą na samoopis jest wykorzystanie osób bliskich, które są skłonne udzielić Ci wsparcia. Inni mają możliwość spojrzeć na Ciebie z innej perspektywy. Mogą dostrzec zdolności, o których nie myślałeś przy poszukiwaniu pracy. Na przykład upodobanie i praktyczna umiejętność grillowania zawiera w sobie kwalifikacje wykorzystywane w kilku zawodach. Osoby z kręgu Twoich bliskich mogą mieć też kontakty i znajomości pomocne dla Twoich potrzeb. Ważne, aby te osoby wierzyły w Twój sukces i możliwość jego osiągnięcia.
Jeżeli natomiast lubisz korzystać z pomocy specjalistów, możesz też w ten sposób dokonać samoopisu. Możesz zdecydować się na kontakt lub dłuższą współpracę z doradcą zawodowym. Będzie on mógł Ci służyć pomocą przy korzystaniu z testów, które określą Twoje preferencje i zasugerować dobór zawodu, w którym najlepiej je wykorzystasz. Pomoże Ci również utrzymać odpowiedni poziom mobilizacji i podpowie jak radzić sobie w momentach rezygnacji.

Poinformuje Cię o możliwościach na rynku pracy.

Jacek już jako dziecko interesował się transportem. Każdego lata, na początku wyjazdu na obóz zapamiętywał trasę podróży lepiej niż imiona kolegów. W liceum bardzo spodobała mu się praktyka w Wydziale Komunkacji Miejskiej. Prawie znał na pamięć rozkład autobusów w regionie. Niestety w tej instytucji nie było wolnych etatów, kiedy Jacek skończył edukację. Zamiast wyboru jakiejś mniej interesującej pracy, Jacek postawił wszystko na jedną kartę. Napisał biznes plan, żeby uzyskać dofinansowanie od państwa. Udało mu się też uzyskać dofinansowanie wynagrodzenia dla pomocnika. Doradza osobom i instytucjom w optymalizacji ich dojazdów do pracy i tras dostaw. Reklamuje swoją działalność przez wykłady w szkołach i na posiedzeniach komisji samorządowych poświęconych komunikacji. W kolejnym roku zwiększył zakres działań przez konsultacje udzielane firmom i urzędom na temat transportu dla osób niepełnosprawnych. Jacek nastawił się na realizację swoich zainteresowań, przez odpowiednie planowanie i może cieszyć się prowadzeniem własnego biznesu nawet bardziej niż osoby pełnosprawne.

To nie tylko niezależność finansowa i bezpieczeństwo, ale też poczucie własnej wartości i lepsze życie osobiste. Być może wiele osób niepełnosprawnych mogłoby pracować, ale nikt bliski ich do tego nie zachęcił. Być może nie mają pewności, jaka praca byłaby dla nich odpowiednia. Planowanie życia zawodowego w sposób zindywidualizowany skupia się na osobistych upodobaniach, celach, marzeniach.

{rscomments off}