Szanse niepełnosprawnych

Szanse osób niepełnosprawnych

Co zmniejsza szanse osób niepełnosprawnych ...?

Szanse na rynku pracy dla osób niepełnosprawnych w Polsce wzrosły w ostatnich latach. Głownie dokonywało się to za sprawą okresów przyśpieszonego rozwoju gospodarczego w latach 1993-6 oraz 2003-4. W tym okresie powstały także miejsca pracy wymagające nowych umiejętności. Ta sytuacja stanowi wyzwanie dla osób niepełnosprawnych, które muszą być dostatecznie wykwalifikowane i dobrze przygotowane do konkurowania n rynku pracy. Można przypuszczać, że tendencje w Polsce będą się zbliżać do krajów rozwiniętych, o niższej stopie bezrobocia. Tam konkurencja o wolne miejsca pracy jest słabsza, wzrastać będzie więc prawdopodobieństwo zatrudniania osób niepełnosprawnych. Zmieniać będzie się również profil zatrudnienia osób niepełnosprawnych w różnych sektorach gospodarki. Będą oni dysponować lepszym wykształceniem i kwalifikacjami wymaganymi na konkretnych stanowiskach, również takich, które były dotychczas dla nich niedostępne (kierowca, sprzedawca, pielęgniarka). Dlatego jak najszybciej powinno zaprzestać się szkolenia osób niepełnosprawnych w starym modelu prowadzonym jeszcze przez niektóre instytucje, który zmniejszy szanse zawodowe osób niepełnosprawnych.

Mimo wciąż rosnących szans na zatrudnienie osób niepełnosprawnych, liczba osób czynnych zawodowo w tej grupie nie rośnie znacząco. Wiąże się to z kilkoma co najmniej czynnikami, jak negatywny odbiór w społeczeństwie, nieprzygotowanie zawodowe, problemy z transportem, oraz bariery architektoniczne

Ogólnie rzecz biorąc, wiele osób łącznie z potencjalnymi pracodawcami osób niepełnosprawnych jest uprzedzona do tej grupy społecznej jako kandydatów na pracowników. Stereotypowo są oni uważani jako niezdatni oraz niezdolni do zarządzania i kierowania pracą. Być może równie niesprzyjającą postawą jest obojętność. Niepełnosprawni mogą by być uważani jako obciążenie dla społeczeństwa nie stanowiące żadnego potencjału ekonomicznego. Należy wskazać, że nie wszyscy przejawiają takie postawy. Istnieje wiele organizacji, również wśród pracodawców, które zostały założone przez osoby chcące wychodzić na przeciw potrzebom osób niepełnosprawnych. Z kolei niektóre z nich starają się raczej tworzyć parasol ochrony dla niepełnosprawnych i bezrobotnych niż zachęcać do samodzielności i podejmowania trudnych wyzwań rynku pracy.

Poważną przeszkodą napotykaną przez osoby niepełnosprawne jest brak odpowiedniego wykształcenia i kwalifikacji zawodowych. Najczęściej osobom niepełnosprawnym brak kwalifikacji do pracy w sektorze usług, handlu, oraz innych nowopowstałych dziedzinach. Programy kształcenia nie są dopasowane do wymagań rynku pracy i trudno znaleźć stanowisko na którym byłaby ona pełnowartościowym współpracownikiem, a co dopiero doprowadzić do zatrudnienia takiej osoby. W tej sytuacji placówki kształcenia funkcjonują jako swego rodzaju przechowalnie dla osób niepełnosprawnych zapewniając im źródło aktywności i miejsce wykorzystania coraz większych funduszy kierowanych na tę dziedzinę. Uczestnicy takich form kształcenia uzyskują kwalifikacje wikliniarskie, monterskie, rękodzielnicze lub elektrotechniczne. Dal kontrastu należy zauważyć, że istnieje liczna i rosnącą grupa osób z wyższym wykształceniem, choć na tle całości stanowi ona mniejszość. Podobnie znacząca jest grupa osób z zatrudnieniem podstawowym i niższym. Obecnie brakuje skutecznej formy kształcenia i przygotowania zawodowego dla takich grup.

Równie ważne są problemy z transportem oraz dojazdami nieodzownymi zarówno przy poszukiwaniu pracy jak i codziennej komunikacji do zdobytego miejsca pracy. Tak jak prawie całkowicie rozwiązano ten problem w większych miastach, tak nie zrobiono prawie nic w mniejszych ośrodkach. Bez dopasowanego systemu transportu wielu niepełnosprawnych nie będzie w stanie podjąć pracy i zostanie skazanych na pobyt w domu. Dla tej grupy dość długo jeszcze telepraca nie będzie poważną propozycją. Ponieważ nie istnieją nawet żadne studyjne propozycje rozwiązania tego problemu, prawdopodobnie jeszcze długo pozostanie on nierozwiązywalny. Niewielki są szanse na zmianę tego stanu, np. wskutek zwiększenia zainteresowania społecznego tym problemem. Nieliczne możliwości w tym względzie najczęściej skupiające się na pomocy w zakupie pojazdu przez osobę fizyczną lub instytucję długo są wciąż dalekie od systemowego rozwiązania tego problemu.

Oprócz barier mentalnych, osoby niepełnosprawne napotykają też liczne bariery fizyczne także w potencjalnym miejscu pracy. Większość miejsc pracy nie została projektowana z myślą o osobach niepełnosprawnych. Pocieszające jest jednak, że stan ten poprawia się, zwłaszcza w nowo tworzonych zakładach. Rozwiązania takie zwiększają mobilność osób niepełnosprawnych, również tych poszukujących pracy. Większość naszego społeczeństwa mieszka i pracuje w kilkupiętrowych budynkach. Ponadto w ostatnich latach społeczeństwo szybciej starzeje się. Zjawiska te zwiększają prawdopodobieństwo niepełnosprawności. Z tego względu wysiłki zmierzające do poprawy sytuacji powinny być prowadzone z większą dynamiką.

Google Translate  ||  Zmień wielkość tekstu na witrynie  |  Zmień kontrast wyświetlania witryny

Google Plus - Stowarzyszenie Marfan Polska
Facebook - Grupa Forum Marfan Polska