Program wspomagający

W sierpniu 2000 w jednym z regionów Argentyny wprowadzono projekt społeczno-edukacyjny w celu poprawy jakości życia niepełnosprawnej młodzieży i dorosłych zagrożonej społecznie. Jednym z zakładanych rezultatów była integracja tych osób na rynku pracy oraz w społeczności lokalnej.

Pierwszy etap obejmował dotarcie do potencjalnych odbiorców projektu i przeprowadzenie z nimi wywiadu określającego ich profil zawodowy. Jednocześnie oceniano ich motywację do uczestnictwa w projekcie. W tym celu konsultowano się też z lokalnymi urzędami pracy i ośrodkami pomocy społecznej. Następnie odwiedzono pracodawców z różnych części miasta, i wielu z nich zaakceptowało propozycję integrowania osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy. W ten sposób udało się umieścić 56 osób w 21 przedsiębiorstwach. Otrzymali oni profesjonalne wsparcie w formie indywidualnego kontaktu ze specjalistą. Obejmowało ono również obserwacje zarówno podczas pracy jak i w środowisku lokalnym.

Opracowano również indywidualny plan wsparcia dla każdego uczestnika. Plan ten uwzględniał wiek, rodzaj niepełnosprawności, kwalifikacje, miejsce zamieszkania. Dopasowano go również do indywidualnych życzeń i oczekiwań młodych ludzi wchodzących w życie zawodowe. Częścią integracyjnego zatrudniania było również upewnienie się, że młodzi pracownicy byli akceptowani, szanowani, traktowani w ten sam sposób, jak traktowanoby innych, pełnosprawnych pracowników na takim stanowisku. Opracowano również narzędzia badawcze pozwalające na ocenę działań po uzyskaniu zatrudnienia. Podczas zbierania takich danych, zauważono zwiększające się zaangażowanie pracodawców i personelu kadr nadzorującego pracę uczestników.

Prowadzono również działania skierowane do już zatrudnianych uczestników. Zorganizowano dla nich cotygodniowe spotkania, aby poznać ich doświadczenia, odczucia z uczestnictwa w programie, a także ułatwić funkcjonowanie w miejscu pracy. Organizowano również zajęcia integracyjne i rekreacyjne dla uczestników i ich rodzeństwa.

Zachęcano również uczestników do pogłębienia ich integracji ze społecznością lokalną, aby uzupełnić proces rehabilitacji prowadzony w sferze zawodowej. Umożliwiano uczestnictwo między innymi w wystawie fotograficznej, kiermasz książek, festiwalu teatrów ulicznych. Uczestnicy samodzielnie decydowali się i wybierali interesująca ich imprezę.

Główna ocena rezultatów projektu została dokona podczas kilku sesji wyjazdowych, w których uczestniczyła większość jego uczestników, zarówno pracowników jak i przedstawicieli pracodawców. Jedno z nich przeprowadzono w hotelu, gdzie pracowano przez trzy dni. Pobyt sponsorowali pracodawcy, łącznie z wyżywieniem, nagrodami w zajęciach rekreacyjnych oraz pamiątkowymi upominkami. Kryteria, które oceniali uczestnicy, dotyczyły ich integracji, pełnionej roli w zakładzie pracy, w rodzinie i wśród społeczności lokalnej. Porównywali również swoje doświadczenia z okresu sprzed i po programie zatrudnienia. Przedstawiali też swoje obawy związane z ewentualną utratą pracy lub zakończeniem projektu.

Po tym etapie kontynuowano projekt dla młodzieży kolejnych roczników, oraz zamieszkałej w innych rejonach kraju. Do współpracy zaangażowano również stały zespół złożony czterech profesjonalistów, który konsultował się z Kuratorium ds. Nauczania Dorosłych. W roku 2004 pod ich kierunkiem stworzono również nowe miejsca pracy w specjalnie powołanej w tym celu spółdzielni produkcyjno-handlowej zajmującej się wyrobami z samodzielnie uprawianej soji.

{rscomments off}