Prezentacja kandydatów

Prezentacja kandydatów

W ostatnich dziesięcioleciach, w wielu krajach wspomaganie zatrudnienia osób niepełnosprawnych okazało się skutecznym środkiem rehabilitacji zawodowej wielu osób. Mimo to odsetek pracujących niepełnosprawnych jest wciąż niski. W Polsce wynosi on około 20%, przy czym nie ma danych, które pozwoliłyby stwierdzić, które osoby uzyskały zatrudnienie dzięki wsparciu, czy to finansowemu, czy też regulacji prawnych ukierunkowanych na zwiększanie szans zawodowych osób niepełnosprawnych. Jeszcze mniej jest osób czynnych zawodowo wśród niepełnosprawnych cierpiących na znaczne, nierzadko wielonarządowe schorzenia dotyczące porozumiewana się i narządu ruchu.

Dla wielu osób odpowiedzialnych za zatrudnienie z ramienia pracodawcy problemem jest szybkie i trafne poznanie możliwości kandydatów. Z kolei prezentacja własnych możliwości z wykorzystaniem dotychczasowych technik propagowanych przez doradców często okazuje się nieskuteczna nawet w przypadku osób pełnosprawnych. Badania wskazują, że udane wspieranie zatrudnienia osób niepełnosprawnych wymaga więcej czasu i innego podejścia do pracodawcy. Osoby z wielonarządowymi niepełnoprawnościami napotykają dodatkowe bariery przy poszukiwaniu pracy ponieważ trudniej im przedstawiać się i promować i częściej potrzebują pomocy indywidualnej przy formie prezentacji.

Z tego względu pojawiła się inicjatywa stworzenia nowych środków służących do komunikacji kandydatów do pracy z pracodawcami. Taki sposób komunikacji mógłby być używany również przez osoby ze znaczną i wielonarządową niepełnosprawnością. Oczywiście musiałby być odpowiednio elastyczny, aby również takie osoby mogłyby go skutecznie wykorzystać. Jak stworzyć takie rozwiązanie? W USA powstał pomysł na stworzenie takiego produktu, który byłby dopasowany do potrzeb zarówno osób niepełnosprawnych, ich opiekunów jak i pracodawców. Oto etapy tego projektu.

Jego celem jest stworzenie produktu pozwalającego zwiększyć sprawność w prezentowaniu się i argumentowaniu swoich wartości potencjalnych pracodawcom. Będzie on zawierał Teczkę Prezentująca Kandydata, instrukcje dla użytkowników oraz składniki dopasowujące do indywidualnych potrzeb i wymagań użytkownika jak ćwiczenia broszury, fotografie. Zawartość taka byłaby opracowana w wyniku badań rynku i przetestowania materiałów u pracodawców w określonej liczbie kilkudziesięciu miast z różnych rejonów w kraju. Zebranie opinii, dostosowanie całości pozwoli przygotować ostateczną wersję produktu.

Następnie same Teczki Prezentujące Kandydata mogłyby być rozpowszechnione przez szkolenia, demonstracje publikacje.

Wykorzystanie narzędzi marketingowych w takim przedsięwzięciu przejawiać się będzie w dwóch rodzajach działań. Po pierwsze przez rozwój produktu dla ludzi, którzy promują samych siebie wobec pracodawców. Ponadto badanie rynkowe są wykorzystywane do określenia możliwości produktu pod względem wspomagania rozwoju zawodowego.

Etap badań rynkowych został tak pomyślany, aby uzyskać opinie pracodawców i wykorzystać je do udoskonalenia przyszłej koncepcji. Do zebrania tych opinii proponuje się następujące kroki. Sześć grup badań zogniskowanych (grup focusowych) składających się z kilku pracodawców będzie prowadzonych przez osoby posiadające wcześniejsze doświadczenie zawodowe we wspomaganiu zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Podczas takich sesji grupowych pracodawcy mogliby obejrzeć nagrane wcześniej symulowane demonstracje z prezentacji kandydatów. Następnie wypełniają kwestionariusz, który zawiera stwierdzenia dotyczące prezentacji, jak również ogólnego wrażenia na temat efektywności koncepcji. Rezultaty badania kwestionariuszem będą przeanalizowane jakościowo i ilościowo. Ich wyniki pozwolą wprowadzić zmiany zgodnie z opiniami pracodawców uczestniczących w badaniu.

Tak sformułowaną koncepcję należałoby poddać ostatecznym testom pilotażowym, już poza warunkami eksperymentalnymi, w sytuacji realnych kandydatów prezentujących się przed realnymi pracodawcami. Potrzeba przeprowadzenia takiego testu zostałaby opublikowana w sposób pozwalający na dotarcie do jak największej liczby zainteresowanych wolontariuszy. Pozwoliłoby to wybrać grupę reprezentatywną dla ogółu osób niepełnosprawnych poszukujących pracy. Ich rola polegałaby na przeprowadzeniu określonej liczby prezentacji z wykorzystaniem teczki wśród miejscowych pracodawców. Pracodawcy Ci wypełniliby następnie krótki kwestionariusz podobny do tego, który wypełniali uczestnicy grupy zogniskowanej. Kilkaset kwestionariuszy od pracodawców oraz relacji wolontariuszy pozwoli na wprowadzenie kolejnych zmian do koncepcji.

Taki sposób doskonalenia koncepcji powinien pozwolić na zebranie informacji od pracodawców, którzy w pewien sposób również będą jej twórcami. Ostateczna wersja mogłaby się stać skutecznym narzędziem podnoszenia szans osób niepełnosprawnych na rynku pracy. Mogłaby również być rozpowszechniona na spotkaniach, konferencjach poświęconych tej problematyce oraz wśród organizacji zainteresowanych działaniami w tej dziedzinie.

Czy w Polsce można by przeprowadzić takie przedsięwzięcie, które zaowocowałoby stworzeniem oryginalnego, dopasowanego do krajowych warunków narzędzia poradnictwa i wspomagana zatrudnienia? Nawet jeśli koncepcja amerykańska powstanie, można przypuszczać że przetłumaczenie jej i zlokalizowanie nie stworzy narzędzia, które mogłoby zyskać popularność. Natomiast stworzenie od podstaw według krajowej koncepcji czegokolwiek co uwzględniałoby krajowe realia już na papierze wydaje się lepszym rozwiązaniem.

   Zmień wielkość tekstu na witrynie  |  Zmień kontrast wyświetlania witryny
Google Plus