Pozwólmy im decydować

Każdy człowiek powinien umieć podejmować właściwe decyzje, adekwatne do sytuacji, w jakiej się znajduje. Podejmowanie decyzji wiąże się z podwyższeniem wartości osoby ludzkiej. Od tej umiejętności zależy życiowa zaradność.

Często zdarza się, że człowiek niepełnosprawny odczuwa zaniżone poczucie własnej wartości. Dzieje się tak, gdyż w pełni nie może realizować swoich pragnień osobistych, zawodowych.

Zdarzyć się może również, że rodzina, w której żyje osoba chora, stale widzi w nim małe dziecko, mimo że już dawno wkroczyła w wiek młodzieńczy czy dorosły. Bywa również tak, że rodzina chce podejmować decyzje za chorego, czy za mniej sprawnych członków rodziny.

Umiejętność podejmowania decyzji potrzebna jest ludziom niezależnie od wieku i stanu zdrowia. Myślenie za dziecko, wyręczanie go w podejmowaniu decyzji oraz nadmierna ingerencja rodziców w autonomię dziecka hamuje jego psychofizyczny rozwój. Przecież nam opiekunom na tym nie zależy. Nasze postępowanie nie będzie bez znaczenia w dalszych latach życia.

Konsekwencją nieprawidłowego czy też niewłaściwego postępowania może być niezaradność życiowa, mająca niekorzystny wpływ na realizację psychicznych potrzeb. Pozwólmy, więc decydować swoim dzieciom. Codzienne życie podsuwa nam wiele racjonalnych pomysłów, w jaki sposób nauczyć dziecko właściwego decydowania.

Dotyczy to zarówno ubrania, doboru menu czy zakupów. Pozwólmy dziecku zadecydować o sposobie spędzania wolnego czasu. Jeżeli będziemy mieli inne zdanie w tej kwestii, należy uzasadnić swoje racje, obawy i poglądy oraz należy odpowiednio je ukierunkować.

Akceptacja decyzji dziecka oznacza, że jego rodzice mają do niego zaufanie, licząc się z opinią dziecka udowadniami, że jest ono pełnoprawnym członkiem rodziny. Podniesie to jego wartość i pewność własnych działań.

{rscomments off}