Pomiar ciśnienia tętniczego krwi

Ciśnienie krwi jest mierzone celem określenia jaka jest jego skurczowa i rozkurczowa wartość. Wartość ciśnienia skurczowego zależy od rzutu serca i elastyczności tętnic. Ciśnienie rozkurczowe zależne jest od oporu naczyń obwodowych. Zmierzone wartości ciśnienia krwi zapisujemy w postaci : RR=xxx/yy mmHg, gdzie xxx to wartość ciśnienia skurczowego a yy jest wartością ciśnienia rozkurczowego. Zapis RR =120/80 mmHg oznacza , że pacjent ma ciśnienie skurczowe równe 120 mmHg i rozkurczowe równe 80 mmHg.

Pomiar ciśnienia krwi powinien być wykonywany w spokoju i w pozycji siedzącej, po co najmniej 3 minutowym odpoczynku. Ramię , na którym dokonywany będzie pomiar powinno być wolne od uciskających ubrań (koszul, swetrów itp.), swobodnie oparte o podłoże. Ręka powinna być swobodnie oparta ,nie należy jej napinać. Mankiet do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi powinien znajdować się na wysokości serca. W przypadku stosowania aparatów nadgarstkowych należy unieść nadgarstek z aparatem na wysokość serca. W przypadku aparatów tradycyjnych ważne jest aby dolny brzeg mankietu znajdował się około 2-3 centymetry nad łokciem. Istotny jest sposób zawiązania mankietu na ramieniu - nie powinien krępować ramienia jednocześnie nie może z niego spadać. Nie należy pompować mankietu ręką, na której jest mierzone ciśnienie. Jeśli nie jesteś pewien czy prawidłowo mierzysz ciśnienie poproś swojego lekarza aby sprawdził czy poprawnie wykonujesz pomiar.

Bardzo istotną sprawą jest prowadzenie przez chorego tzw. dzienniczka nadciśnieniowego, w którym notowane są wyniki pomiarów ciśnienia z dodatkowymi informacjami. Oprócz wyniku pomiaru powinna zapisana być data i godzina pomiaru a także czynniki, które według Ciebie mogły wpłynąć na wartość ciśnienia krwi (stres, wypita kawa lub napoje z kofeiną, przyjęte leki, choroba). Szczególnie ważną informacją dla lekarza są zawroty głowy więc powinny być skrupulatnie notowane. Nie bój się wykonywać dodatkowych pomiarów ciśnienia. Jeśli czujesz się słabo wykonaj pomiar ciśnienia, zanotuj wynik i swoje spostrzeżenia w dzienniczku - pozwoli to lekarzowi na ustalenia czy Twoje samopoczucie ma związek z ciśnieniem krwi.

Początkowo pomiary ciśnienia tętniczego powinny być wykonywane kilka razy dziennie w celu sprawdzenia jego zmienności podczas dnia (rano po obudzeniu, w pracy, po posiłku, po wysiłku fizycznym, przed przyjęciem leków, kilka godzin po ich przyjęciu itp.). w późniejszym okresie wystarczą 2 pomiary dziennie.

Osłuchowa metoda Korotkowa - wykorzystywana jest podczas pomiarów ciśnienia z użyciem manometrów (sfigmomanometrów). Są to aparaty używane w gabinetach lekarskich i mogą to być manometry rtęciowe (najdokładniejsze) lub sprężynowe. Po założeniu mankietu na ramię pacjenta lekarz pompuje do niego powietrze tak długo aż zniknie tętno na tętnicy promieniowej (z reguły mankiet pompuje się powyżej spodziewanej wartości ciśnienia skurczowego). Następnie przykłada stetoskop (słuchawki lekarskie) poniżej mankietu - nad przebiegiem tętnicy łokciowej. Z mankietu powoli wypuszczane jest powietrze podczas gdy lekarz wysłuchuje tonów fali tętna. Pierwsze tony słyszalne przy wypuszczaniu powietrza z mankietu odpowiadają wartości skurczowej ciśnienia krwi. Wartość rozkurczowa ciśnienia określana jest w momencie ich całkowitego "wygaśnięcia".

Ciśnienie prawidłowe określa się w granicach 120 - 129 mmHg dla ciśnienia skurczowego oraz 80 - 89 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego. Nie określa się dolnej granicy optymalnego ciśnienia. Arbitralnie za najniższą wartość przyjmuje się najniższe wartości tolerowane. ,, Podnoszenie" fizjologicznego ciśnienia krwi jest nie tylko nie wskazane, ale nawet szkodliwe.
Wiele osób skarżących sie na niskie ciśnienie ma najczęściej ciśnienie zupełnie prawidłowe.
Spadki ciśnienia tętniczego są objawem chorobowym, ale tylko wtedy, jesli występują w przebiegu wad zastawkowych serca, niektórych chorób osierdzia, chorób endokrynologicznych ( niedoczynność tarczycy, cukrzyca ), nerek, a także w przebiegu infekcji i niedożywienia. Mogą być też wynikiem zażywania leków lub krwotoku.
Wartość ciśnienia jest wartością indywidualnie zmienną i nigdy na podstawie jednego czy dwóch pomiarów nie należy mówić - mam niskie ciśnienie czy wysokie.

Monitorowanie ciśnienia przez 24 godziny podczas normalnego funkcjonowania, daje obraz, jak zmienne mamy ciśnienie o określonych porach. Inne jest rano, inne wieczorem, inne po wypoczynku, w czasie wysiłku, a całkiem inne nocą, gdy śpimy. Dopiero na podstawie takich pomiarów można określić, czy mamy do czynienia z choroba nadciśnieniową.
Drugą ważną zaletą pomiarów jest fakt dostosowania zażywania leków utrzymujących nasze ciśnienie tętnicze na właściwym poziomie. Wiadomo, że są to leki z reguły powodujące obniżenie ciśnienia. Dlatego należy je zażywać wówczas, gdy nasze ciśnienie ma wartości najwyższe. Jeśli takie leki są brane w nieodpowiedniej porze, to czujemy się senni, nieżywi, żle widzimy, itp.
Dobry lekarz, zlecając takie leki powinien podać, w jakiej porze dnia mamy je zażywać. A żeby to określić, trzeba wiedzieć, jakie dany pacjent ma ciśnienia w ciągu doby.

Tak samo, jak osoby z zaburzeniami rytmu serca nie powinny łykać np. propranololu, gdyż może on spowodować zatrzymanie akcji serca. Wielu z nas tego nie wie, a wielu lekarzy, zwłaszcza pierwszego kontaktu taki lek przepisuje, gdy mówimy, że ,,lata" nam serducho.

Google Translate  ||  Zmień wielkość tekstu na witrynie  |  Zmień kontrast wyświetlania witryny

Google Plus