Odnaleźć kierunek

Odnaleźć kierunek

Przygotowanie się do ukończenia szkoły średniej może być zarówno ekscytujące jak i niepokojące. Młodzież niepełnosprawna staje przed koniecznością sprecyzowania zainteresowań i wytyczenia celów na przyszłość. Osoby cechujące się wysokim stopniem poczucia motywacji wiedzą czego chcą i jak to osiągnąć. Mają określone dążenia i określoną wizję przyszłości.

Heather była absolwentką szkoły średniej. Ukończyła ją mimo niepełnosprawności fizycznej oraz częstych wymagań pomocy opiekuna. Planowała znaleźć pracę na pełny etat, starała się żyć samodzielnie, mieszkała z narzeczonym, planowała urodzić dzieci. Miała silne przekonanie o swoich możliwościach zawodowych i wartości pracy, którą mogłaby wykonywać. Twierdziła, że chce pracować na sto procent możliwości i zarabia na swoje utrzymanie. Jednak jej rodzice, głównie matka, mają sporo obaw na ten temat. Przede wszystkim obawiała się, że Heather utraci prawo do świadczeń społecznych i nie będzie miała zapewnionego bezpieczeństwa finansowego.

Mimo obaw matki, Heather, była zdecydowana na konkretne działania przybliżające ją do celu. Podczas nauki w szkole średniej, jej krąg znajomych pozwolił jej wybierać spośród różnych możliwości zawodowych. Kiedy poszukiwała pracy na okres wakacji, jeden ze znajomych rodziców znalazł zwróciła się do jednej ze znajomych, która zajmuje się ogrodnictwem. Jej brat również odegrał ważną rolę w rozwijaniu długofalowych zainteresowań zawodowych. Maria zainteresowała się samochodami od momentu jak w wieku dziesięciu lat zaczęła mu pomagać w myciu samochodu. W ten sposób rozwinęła swoje zainteresowania w kierunku, którego nawet nie podejrzewała. W szkole wybrała dodatkowe zajęcia poświecone blacharstwu i lakiernictwu. Ojciec pomógł jej zadać egzaminy do szkoły samochodowej, którą sam ukończył, w ten sposób pomagając jej w osiągnięciu celów. Dzięki temu Heather zyskała doświadczenia, które pozwoliły jej wytyczyć właściwy kierunek działań w poszukiwaniu pracy. Wiele wsparcia otrzymała również od brata i narzeczonego, którzy jej pomagali w wypełnianiu kwestionariuszy i podań o pracę, służąc pomocą i zachętą. Brat również wstawił się u matki za Heather, która twierdzi, ze tylko on przekonuje matkę, że praca to dobry wybór. Heather także samodzielnie odpowiadał na niektóre oferty pracy, po tym jak personel szkoły pomógł je uzyskać właściwy sprzęt rehabilitacyjny. Wszystkie te działania pozwoliły jej znaleźć prace w branży, która jest bliska jej zainteresowaniom.

W tej historii warto wyciągnąć pewne wnioski. Przede wszystkim można dostrzec jak krąg znajomych umożliwia bezpieczne odkrywanie zainteresowań poprzez próbowanie sił w różnych rodzajach pracy. Ważny jest również poziom determinacji i zdecydowanie na podjęcie pracy. Zdecydowanie Heather uwidaczniało się mimo obaw jej matki. O jego poziomie może świadczy również wykorzystanie pomocy nauczycieli do uzyskania sprzętu rehabilitacyjnego i wykorzystanie wsparcia brata i narzeczonego. Na tym właśnie polega kolejna ważna umiejętność. Heather umiejętnie zrównoważyła lukę w swoim kręgu znajomych jaką stwarzała jej matka. Zastąpiła ją wsparciem brata, narzeczonego, nauczycieli, ojca. W ten właśnie sposób niektórzy członkowie kręgu znajomych z powodzeniem zastępują osoby z większą rezerwą. Warto również połączyć różne kręgi znajomych (krewnych, współpracowników) i rozdzielić między poszczególne osoby różne rodzaje pomocy, której potrzebujemy. W innym przypadku, łatwo o nieporozumienie kiedy od osoby bez odpowiedniego przygotowania oczekujemy pomocy w wypełnianiu specjalistycznego podania, a od osoby, którą słabo znamy oczekujemy pocieszenia i zachęty do dalszych działań.

Nie warto czekać z rozwijaniem takich kontaktów do momentu, kiedy dopiero okażą się pomocne. Nigdy nie jest za wcześnie, aby rozwijać własną motywację i motywację naszych dzieci do samodzielnego poszukiwania pracy. Natomiast bardzo dotkliwa jest sytuacja, kiedy uznajemy, że jest już za późno.

   Zmień wielkość tekstu na witrynie  |  Zmień kontrast wyświetlania witryny
Google Plus