Mobilizacja pracowników


Zastosowanie listy przymiotników do zbadania skojarzeń pracodawców związanych z pracownikami niepełnosprawnymi ujawniło, że najlepiej opisują ich określenia "niepewny", "chorowity", ale także i "rzetelny". Tymczasem niewiele osób zdaje sobie sprawę, że pracownik niepełnosprawny może wpływać mobilizująco na innych.

Obecność w zespole pracowniczym osoby o konkretnych ograniczeniach nie pozostaje bez wpływu na innych pracowników. Nawet pracodawcy zdecydowani na zatrudnienie osoby niepełnosprawnej mogą mieć wątpliwości, co do jej aklimatyzacji w zespole pracowniczym. Nie dotyczy to zresztą wyłącznie osób niepełnosprawnych. Coraz częściej nowi pracownicy są wprowadzani w swoje obowiązki podczas grupowych wyjazdów, aby mogli się lepiej poznać i łatwiej współpracować w przyszłości. Dzieje się tak na przykład przy okazji tworzenia nowych działów. Pozwala to oczekiwać, że do pracy stawi się zgrany zespół. Obecność nowej osoby w takim zespole jest znaczną odmianą dla pozostałych pracowników. Może wzbudzać wątpliwości, niepewność jak dopasować się do jej nieznanych możliwości, jak poznać jej wymagania oraz jak skłonić do przystosowania się do wymagań dotychczasowych pracowników. Sposób pracy każdej nowej osoby może rzutować na pracę wszystkich osób z nią współpracujących, całego działu lub nawet niewielkiej organizacji.

Obecnie specyfika pracy w danej firmie czy dziale wymaga współpracy kilku osób. Dzięki temu większość pracowników może wykorzystywać swoje kwalifikacje także pomagając innym, mniej sprawnym. Szczególnie, jeżeli wcześniej nie mieli takiej okazji. Przyczynia się to do utrzymywania i podnoszenia kompetencji pracowników bardziej doświadczonych. Mogą oni skonfrontować swoje doświadczenia ze spojrzeniem osób z mniejszą praktyką, bądź w ogóle bez przygotowania w danej dziedzinie. Pozwala to spojrzeć z dystansu na swoje dotychczasowe nawyki zawodowe i nieustannie poszukiwać doskonalszych form wykonywania obowiązków i organizacji procesu produkcji bądź świadczenia usług.

Nie bez znaczenia są także korzyści w sferze motywacji i pracy zespołowej wynikające z obecności osoby niepełnosprawnej w zespole. Wiele firm, zwłaszcza działających w warunkach silnej konkurencji próbuje uzyskać przewagę przez doskonalenie wydajności oraz innowacyjności swojego personelu. Pozwala to wykorzystać do maksimum doświadczenie potencjału społecznego firmy. Dodatkowo najczęściej takie podejście owocuje uzyskaniem stałej przewagi nad konkurencją. Skuteczna motywacja personelu do takich zachowań jest zadaniem niezwykle złożonym i wymaga koordynacji wielu delikatnych posunięć kierowniczych i organizacyjnych. Obecność osób niepełnosprawnych jest bardzo pomocna w realizacji takiego zadania. Dzieje się tak, ponieważ praca osoby niepełnosprawnej jest niezbitym dowodem na to, że istotny jest wkład każdej osoby, nawet, jeżeli pozornie ma ona mniej możliwości. Znaczący jest także wpływ obecności osoby niepełnosprawnej na sposób podejścia do innowacji organizacji. Obecność taka stanowi zachętę do doceniania wysiłku niezależnie od jego wielkości oraz do brania pod uwagę każdego nawet pozornie nieskutecznego pomysłu. Dlatego jest istotnym wkładem w utrzymywanie klimatu organizacyjnego sprzyjającego promocji doskonalenia pracy.

Efekty te szczególnie uwidaczniają się w sytuacji, gdzie widoczna jest wydajność lub efektywność poszczególnych pracowników lub zespołów. Zwłaszcza nowoczesne firmy produkcyjne działające w systemie zmianowym starają się ujawniać i porównywać rezultaty pracowników. Stwarza to atmosferę mobilizacji i dbałości o wydajność. Ponadto umożliwia łatwe wyznaczanie celów, skupiając zespołowe i indywidualne wysiłki wokół konkretnego rezultatu, do którego osiągnięcia przyczynia się praca poszczególnych osób. Rezultaty osoby niepełnosprawnej wyznaczone na rozsądnym poziomie mogą stanowić nieoficjalną dolną granicę rezultatów osiąganych przez pozostałych pracowników. Korzystają na tym wszyscy pracownicy, zarówno niepełnosprawni jak i pełnosprawni. Osoba niepełnosprawna ma pewność, że jej wyniki nie są znacząco niższe od pozostałych pracowników i że jest pełnowartościowym pracownikiem. Poczucie takie jest istotnym elementem rehabilitacji zawodowej. Natomiast pozostali pracownicy mogą odczuwać mobilizację i zachętę do ciągłego doskonalenia swojej pracy. Nawet oficjalny brak rywalizacji czy współzawodnictwa nie osłabia niechęci do osiągania znacząco niższych rezultatów niż osoba niepełnosprawna. Jest to dodatkowy czynnik motywacyjny.

Osoby niepełnosprawne są często tak oddane swojej pracy, że znacznie rzadziej niż inni biorą zwolnienia. Często pracodawcy obawiają się, że pracownik niepełnosprawny będzie cechować się gorszym stanem zdrowia i niższą gotowością. A to z kolei może stanowić powód do częstego korzystania ze zwolnień lekarskich. Natomiast w rzeczywistości niewiele jest schorzeń wymagających regularnej hospitalizacji lub intensywnych zabiegów. Najczęściej życie z niepełnosprawnością wiąże się jedynie z częstą diagnostyką lub specjalistycznymi badaniami kontrolnymi. Rzadko wymagają one długich przerw w pracy. Dlatego też osoby niepełnosprawne nie korzystają ze zwolnień częściej niż inni pracownicy. W rzeczywistości ma miejsce zjawisko przeciwne. Właśnie w obawie przed taką opinią, są one bardziej skłonne unikać zwolnień i ukrywać ewentualne dolegliwości. Badania wykazują, że taka postawa wpływa mobilizująco na resztę zespołu.

Najlepiej mobilizujący wpływ obecności mogą udokumentować organizacje pracodawców osób niepełnosprawnych. Wiele doświadczeń w tej dziedzinie nie jest potoczną wiedzą, bywa wręcz z nią sprzeczna.

Pracodawcy mogą posłużyć się tą wiedzą do weryfikacji swoich planów lub wręcz obaw związanych z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych, a osoby poszukujące pracy wykorzystać ją do uzasadnienia swojej wartości jako kandydatów do pracy.

{rscomments off}