Kibicować najlepszym

Kibicować najlepszym

Shantelle była niedawną absolwentką szkoły średniej cierpiącą na chorobę umysłową. Pracowała na pół etatu, nie wychodząc przy tym z domu. Swoją pracę mogła wykonywać na miejscu. Szeroki krąg znajomych, oficjalnych i osobistych pomagał jej i służył wsparciem kiedy próbowała realizować kolejne cele. Należeli do niego bliscy przyjaciele, nauczyciele, terapeuta, sąsiadka, która zatrudniła ją do pomocy przy dzieciach. Shantelle rozmawiała z przyjaciółmi i nauczycielami o słuszności podejmowanych decyzji, a z terapeutą o problemach natury osobistej.

Co najważniejsze, Shantelle otrzymywała wielkie wsparcie od swojej matki. Odczuwała zrozumienie dla swoich oczekiwań i chęci dotyczących pracy zawodowej. Matka również akceptowała cele, które jej córka wytyczała sobie na przyszłość. Shantelle twierdziła, że jej matka zawsze służyła wsparciem potrzebnym do osiągania kolejnych poziomów niezależności. Matka nigdy nie sugerowała jej konkretnych działań. Uważała, że córka sam powinna zatroszczyć się o ważne dla siebie sprawy i dokonać właściwego wyboru. Wierzyła też, że córka potrafi być odpowiedzialna za siebie. Shantelle czuła swobodę w podejmowaniu decyzji. Kiedy córka nie była pewna jakie konsekwencje będą miały jej decyzje, radziła się matki. Matka również sądziła, że nie powinna powstrzymywać córki przed wypróbowywaniem tego, na co miała ochotę. Uważała że najlepiej nauczy się na własnych błędach.

Matka jedną dostrzegała też jedną przeszkodę, która mogła się z czasem pojawić na drodze Shantelle. Matka podejrzewała, że mimo znacznych ambicji, córka ocenia się zbyt nisko. Z tego właśnie powodu starała się otaczać ją szczególnym wsparciem. Rozmawiała też na ten temat z innymi osobami znającymi córkę i prosiła ich o poradę - nauczycieli, lekarza, nawet sąsiadów. W ten sposób upewniła się w przekonaniu, że powinna jak najczęściej okazywać swą wiarę w siły córki. Pozostali członkowie rodziny i znajomi również byli dumni z Shantelle. Jej matka podsumowała swoją filozofię wychowawczą i optymizm co do przyszłości córki oświadczając, że spodziewa się wielu sukcesów z jej strony.

W opisanym przykładzie wyraźnie można odczytać receptę na kształtowanie zdecydowania i ambicji poprzez słuchanie i doradzanie, a nie podejmowanie decyzji w czyimś imieniu. W ten sposób krąg znajomych Shantelle skupia się na wzmacnianiu jej samooceny i wiary w siebie, a ona może skupić się na własnych działaniach i przybliżać się do wyznaczonych celów. W tym celu Shantelle wykorzystuje nie tylko najbliższą rodzinę. Jej krąg wsparcia obejmuje również nauczycieli i terapeutę. Przy czym zadania pomiędzy członków tego kręgu są rozdzielone w sposób zróżnicowany, z pewnymi osobami rozmawia o problemach osobistych, a z innymi o zawodowych. Wzajemne zaufanie i chęć pomocy pozwoliło Shantelle czerpać od konkretnych osób to, co najcenniejszego mogą jej zaoferować. Jak wykształcić w sobie taką skłonność do czerpania z umiejętności innych? Odpowiadając na to pytanie, warto pamiętać, że matka Shantelle również wykorzystała pewien krąg znajomych do określenia jak najlepiej kształtować samoocenę i motywację córki. W ten sposób wykorzystuje ten sposób do zintensyfikowania ilości wsparcia, które otrzymuje je córka. Takie właśnie dopasowanie w kręgu najbliższych krewnych okazuje się niezbędne w budowaniu poczucia samodzielności.

Osoba o wysokim poziomie motywacji nie musi znać odpowiedzi na wszystkie pytania, ale jest pewna, że ma do wyboru kilka możliwości. Rozumiejąc własne mocne strony i słabości, probują rozwiązywać problemy i podejmować własne decyzje. Tym łatwiej znaleźć im pomoc, kiedy jej potrzebują.

Google Translate  ||  Zmień wielkość tekstu na witrynie  |  Zmień kontrast wyświetlania witryny

Google Plus