Integracja

Integracja

Osoba niepełnosprawna to osoba posiadająca pewne określone uszkodzenia narządów i niepełnosprawność organizmu, które powodują znaczne konsekwencje dla prowadzenia normalnego życia i funkcjonowania społecznego. U osób niepełnosprawnych występuje swoistego rodzaju zachwianie toku sfer życiowych, poczynając od nauki szkolnej w przypadku dzieci, aż po życie osobiste, zawodowe i społeczne człowieka dorosłego, oznacza to, że obniżony stan organizmu uniemożliwia wykonywanie pewnych zadań życiowych i zawodowych oraz wypełniania ról społecznych. To z kolei staje się przyczyną poczucia niskiej wartości własnej osoby (niedowartościowania) i izolowania się. Bardzo często również osoby te czują się dyskryminowane a nawet wyśmiewane przez otoczenie, czują się gorsze, mają zaniżoną samoocenę. Głównymi motywami prowadzonego programu w związku z sytuacją osoby niepełnosprawnej, jej położeniem wśród grup społecznych i zawodowych, jest właśnie świadomość, iż bardzo często osoby niepełnosprawne rzeczywiście są dyskryminowane co wynika z niewiedzy, a przez to również niedowartościowane, żyjące w poczuciu niższości, bycia gorszymi. Niejednokrotnie również podopieczni w wieku szkolnym z racji swej niepełnosprawności oraz okresu dojrzewania sprawiają problemy natury wychowawczej, z którymi ich rodzice i opiekunowie nie zawsze potrafią sobie poradzić.

Jako Stowarzyszenie posiadamy wyspecjalizowaną kadrę, która została odpowiednio przygotowana do prowadzenia tego typu działań pomocowych. Osoby niepełnosprawne w Polsce do niedawna były traktowane jako osoby niepełnowartościowe, zwalniane z nauki, nie dopuszczane do pracy. Nieliczne zakładały rodziny. Jeśli w danej rodzinie występowała choroba genetyczna uwarunkowana (jak np. Zespół Marfana) - to w każdym pokoleniu, przy wysokim procencie dziedziczenia, były osoby podobnie chore. Osoby te w procesie wychowania utrwalały w dzieciach poczucie niższej wartości oraz ograniczeń co do normalnego życia. Osoby z zespołem Marfana są inteligentne, ale utrwalony obraz niższej wartości powodował, że osoby te nie dążyły do wykształcenia i satysfakcjonującej pracy. Wyrobienie w tych osobach asertywności ma dać początek wiary w siebie i swoje możliwości przejawianej zarówno w pracy zawodowej jak i w codziennym życiu, a także ma za zadanie ułatwienie startu życiowego każdego niepełnosprawnego jako pełnoprawnego członka społeczeństwa. Tematyka pozostałych zajęć ma w zamiarze wykształcić u tych osób inne, również ważne w życiu zawodowym cechy takie jak: umiejętność komunikowania się z współpracownikami i przełożonymi/ podwładnymi, umiejętność negocjowania, umiejętność organizacji miejsca pracy, umiejętność pracy w zespole. W obecnych warunkach społecznych zachodzi potrzeba konkretyzacji podmiotowości osób niepełnosprawnych, respektowania ich praw i realizowania potrzeb. Jest kilka istotnych przyczyn, które powodują, że omawia się różne aspekty podmiotowości jednostki niepełnosprawnej w toku całego procesu jej życia. Do tych przyczyn można zaliczyć: - rozwój cywilizacji i techniki; - wzrost aspiracji osób; niepełnosprawnych - rozwój procesów rewalidacji.

Podmiotowość każdego człowieka, także niepełnosprawnego, jest wynikiem a jednocześnie warunkiem jego rozwoju. Może wiązać się z cierpieniem, bólem, napięciem i całą gamą negatywnych stosunków emocjonalnych. Naszym zadaniem, tzn. osób, które podejmują działania na rzecz dobra innych, jest szerzenie przekonania o sensie i potrzebie przywracania jednostkom niepełnosprawnym równowagi, harmonii i szczęścia, poprzez dostarczanie różnych bodźców i maksymalne stwarzanie sytuacji temu sprzyjających. Przebieg życia człowieka niepełnosprawnego, zależny jest poniekąd od niego samego od chwili, gdy w pełni uświadomi sobie swoje ograniczenia i możliwości. Pewne kategorie niepełnosprawności uniemożliwiają pełną świadomość własnej sytuacji. Przygotowanie dzieci do zrozumienia tejże odmienności ma za zadanie "uodpornić" je przeciwko negatywnym reakcjom ze strony innych, z którymi się zetknie a także wyrobienie w dzieciach pełnosprawnych tolerancji akceptacji inności osób niepełnosprawnych. Ponadto niektóre elementy struktury osobowości , takie jak system wartości, obraz własnej osoby, obraz sytuacji zewnętrznej, zbyt silnie bronią się przed zmianami. Jednostki sprawne inaczej często przepełnione są uczuciem żalu, bezradności, rozpaczy i przygnębienia. O ograniczeniu swych możliwości przekonują się nawet wobec najprostszych czynności, co znacznie zwiększa ich zależność od otoczenia.

Mając fakt ten na uwadze, chcielibyśmy ukazać Im ich własne możliwości rozwoju oraz funkcjonowania w społeczeństwie, w miarę wykonywanych zadań uzależnionych od indywidualnych cech jednostki. Ludzie niepełnosprawni lub przechodzący długą, przewlekłą chorobę, mogą wytwarzać w sobie pewne mechanizmy obronne, regulujące sposób zachowań i kontaktów z innymi. Często występować może izolacja, kompensacja, racjonalizacja lub projekcja, które są mechanizmami związanymi z tłumieniem prawdziwych dążeń i realizacji potrzeb jednostki. U chorych z zespołem Marfana mogą wystąpić następujące problemy psychologiczne: izolacja, przekonanie o braku akceptacji ze strony otoczenia, lęk o przyszłość i możliwość ułożenia sobie życia, lęk związany z niepokojem o orientację lekarzy i pracowników społecznych w zakresie rzadkich chorób genetycznych. Poprawa jakości życia ludzi z Zespołem Marfana może dokonać się poprzez informację, pomoc psychologiczną, możliwość spotykania się w tzw. "grupach wsparcia", dobrą informację medyczną obejmującą całokształt zagadnienia. Mając fakt ten na uwadze, chcielibyśmy ukazać Im ich własne możliwości rozwoju oraz funkcjonowania w społeczeństwie, w miarę wykonywanych zadań uzależnionych od indywidualnych cech jednostki. Wykonywanie pracy umysłowej jest możliwe dla osób nawet ze znaczną niepełnosprawnością fizyczną. W Polsce osoby niepełnosprawne do niedawna były traktowane jako niezdolne do wykonywania jakiejkolwiek pracy, wręcz zakazywano im pracować. Osoby te tez mają na ogół bardzo niewielkie wykształcenie. W Polsce tylko około 5% niepełnosprawnych ma wykształcenie wyższe.

Osoby z zespołem Marfana są inteligentne, ale starsze pokolenia często nie miały możliwości kształcenia się i przez to obecnie trudno znaleźć im odpowiednią dla własnych możliwości pracę. Osoby chore na Zespół Marfana bardzo często są traktowane i czują się jak osoby niepełnowartościowe. Dzieje się tak głównie z powodu małej wiedzy ogółu społeczeństwa na temat tejże choroby. Jest to również wynikiem wychowania - dorośli napotykając w swoim życiu na liczne przeciwności i problemy utrwalali w swoich chorych, obciążonych genetycznie dzieciach poczucie niższej wartości oraz ograniczeń co do normalnego życia. Z tego też powodu rodziny chore na Zespół Marfana zdają się być właściwym adresatem działań podjętych w ramach przedstawianego poniżej projektu. W Polsce tylko nieliczni niepełnosprawni pracują, a spośród osób z inwalidztwem sprzężonym ( jak w zespole Marfana) odsetek ten jest jeszcze mniejszy. Stowarzyszenie nasze dąży do tego, aby każda osoba niepełnosprawna, szczególnie gdy ta niepełnosprawność jest znaczna, miała możliwość wykonywania pracy. Chcielibyśmy pokazać każdemu niepełnosprawnemu, iż tak naprawdę jest on człowiekiem wartościowym, mającym ogromne możliwości rozwoju i ekspresji samego siebie. Podmiotowość każdego człowieka, także niepełnosprawnego, jest wynikiem a jednocześnie warunkiem jego rozwoju.

Naszym zadaniem, tzn. osób, które podejmują działania na rzecz dobra innych, jest szerzenie przekonania o sensie i potrzebie przywracania ludziom niepełnosprawnym równowagi, harmonii i szczęścia poprzez dostarczanie różnych bodźców i stwarzanie sytuacji temu sprzyjających. Osoby niepełnosprawne często są przepełnione uczuciem żalu, bezradności, rozpaczy i przygnębienia. My, ze swojej strony chcielibyśmy ukazać Im ich własne możliwości rozwoju oraz funkcjonowania w społeczeństwie.

Google Translate  ||  Zmień wielkość tekstu na witrynie  |  Zmień kontrast wyświetlania witryny

Google Plus - Stowarzyszenie Marfan Polska
Facebook - Grupa Forum Marfan Polska